Właśnie mija 740 lat od chwili, gdy margrabiowie brandenburscy Otto i Konrad wystawili dokument fundacyjny dla nowego klasztoru cystersów. Akt sporządzono 17 września 1286 roku w Strzelcach, a jego adresatem była wspólnota z Colbatz, która miała założyć filię na terenie dzisiejszego Bierzwnika – wówczas znanego jako Marienwalde.
Co zawierał dokument fundacyjny?
W zachowanym tekście fundatorzy powołują się na biblijną metaforę winnicy Pańskiej, tłumacząc, że nowa placówka ma służyć „zasadzeniu i zbudowaniu” wspólnoty zakonnej oraz ochronie Kościoła. Dokument wymienia konkretne nadania: trzysta łanów ziemi przygotowanej pod uprawę w pobliżu jeziora Stagnum oraz lasu Staruz, a także dwieście łanów niezagospodarowanych gruntów przeznaczonych na pastwiska.
„[…] dla zasadzenia i zbudowania winnicy Pana […] trzysta łanów gotowych na pole do uprawy obok Stagnum i las Staruz […] przekazujemy i darowujemy drogim nam w Chrystusie braciom z Colbatz zakonu Cysterskiego […]” – fragment dokumentu fundacyjnego z 17 września 1286 r.
Znaczenie cystersów dla regionu
Zakon cysterski, zaproszony w XIII wieku na tereny Marchii Brandenburskiej, odgrywał kluczową rolę w zagospodarowaniu tych ziem. Mnisi nie tylko prowadzili życie kontemplacyjne, ale też organizowali gospodarkę: zakładali stawy rybne, młyny, cegielnie i folwarki, wprowadzali nowe metody uprawy roli. Opactwo w Bierzwniku, podobnie jak inne fundacje cysterskie w Europie Środkowej, stało się z czasem ośrodkiem rozwoju gospodarczego i kulturalnego.
Dziś po dawnym klasztorze pozostały m.in. fragmenty murów i gotyckie relikty, które są świadectwem wielowiekowej obecności zakonu na Pomorzu Zachodnim. Rocznica fundacji to okazja do przypomnienia, jak wielki wpływ na kształt lokalnego krajobrazu i osadnictwa miała ta średniowieczna fundacja.
Źródło: GMINA Bierzwnik (Bierzwnik)
Fot. facebook.com
